Сообщения

Сообщения за 2014

как празднуют новый год в разных странах мира

Моя профессия

Ինչպես նշել Ամանորն այս տարի

Изображение
Ինչպես դիմավորել 2015թ. կանաչ փայտե այծի տարի, որպեսզի այն բերի երջանկություն ևհաջողություն: Որպեսզի ամանօրյան տոներն անցնեն ուրախ և հիշողության մեջ մնան միայն հաճելի տպավորությունները,հարկավոր է տոնին պատրաստվել նախօրոք:Գլխավորը բավարար ուշադրություն հատկացնել տարվա խորհրդանշանին:Չէ՞ որ,եթե նա գոհ մնա ձեզ երջանկություն և հաջողություն կբերի թ-ին:Ըստ արևելյան օրացույցի 2015ը համարվում է Փայտե Այծի կամ Կապույտ Ոչխարի տարի:Ուրեմն ինչպե՞ս դիմավորել տարին,որպեսզի գոհացնենք Այծին: Ո՞րտեղ դիմավորել Այծի տարին Առաջին հարցն է երևի ,որ տանջում է բոլորին:Չէ՞ որ հենց տեղի ընտրությունից է կախված տոնի մնացած առանձնահատկությունները:Այստեղ պետք է մի փոքր հիասթափեցնենք նրանց,ովքեր հստակ պատասխանի են սպասում,այդպիսի չկա:Եվ դա կապված է հենց տարվա տիրուհու հետ:Մի կողմից Այծը տնային հանգիստ կենդանի է,որը շատ զգույշ է և չի սիրում կտրուկ փոփոխություններ:Այնպես որ բնական կլինի Նոր տարին դիվավորել տանը հարազատների և մտերիմների ընկերակցությամբ: Ո՞րտեղ անցկացնել Նոր տարին Մյուս կողմից էլ Այծը սիրում է զբոսանքներ…

Ամանորյա առակ երջանկության մասին/ վերլուծություն

Ինձ շատ դուր եկավ տգեղ եղևնու կերպարը: Այն պարզ էր, մաքուր և մի օրինակելի մարդու տպավորություն էր թողնում: Այո, այս երկու եղևնիներն էլ մարդու տեղ էին: Նրանք պատմում էին երկու մարդկանց մասին: Զարմանալի չէ, որ այս առակում էլ ինքնահավանները պատժվում կամ հուսահատվում էին: Այս գլխավոր ասելիքն ինձ համար այն էր, որ մարդ ինչքան էլ ինքնահավան լինի մեկ է մի պատժի կարժանանա և եթե իր ձխալը հասկանա, բախտն իրեն կժպտա: Երջանկությունը միայն գեղեցկության մեջ չէ, կարող է լինես շատ գեղեցիկ, բայց երջանիկ չլինես և կարող է լինես տգեղ, բայց խելացի և երջանիկ օգնելով մարդկանց: Ճիշտ է այս պատմվածքի մեջ իմաստուն կերպարը տգեղ ու ծուռումուռ եղևնին էր, բայց ինձ թվու մեծ կարևորություն ուներ գեղեցիկ եղևնին: Այն շատ-շատերին տարբեր հարձերում կօգնի: Ինչքան էլ նա առավելություններ ուենա պետք է սովորի դրանք ճիշտ վայրում և ձևով օգտակործել:

Նոր վերջաբան առակի համար
-Կուզեի քո փոխարեն լինել: Ինչիս է պետք գեղեցկությունս: Այն ժամանակ էլ այն ոչ ոքի համար օգտակար չէր: Այդ ժամանակ Անգլիայի գյուղերից մեկում կարևոր էր, որ երբ մարդ մահ…

Ձուլվում են մտքերս ձյան հետ

Մի նկար կա իմ հոգում, որ միշտ վառ հիշողություններ է բերում: Ցանկանամ էլ չեմ կարող այն նկարել: Դա մեր բակն է փոքրիկ, որ հագել է սպիտակ շապիկ: Շողշողում է ամեն կողմից և տանում քեզ հեռու-հեռու: Հեռուներում այդ գեղեցիկ, երազներս փաթիլների պես, թափվում են հանդարտ-հանդարտ: Տեսնում եմ մեր պատուհանից վազող մարդկան դեմքերը մռայլ: Նրանց հաճելի չէ թրջվել ու ցեխերի մեջ լողալ, բայց ներքուստ ուրախ են և ցանկանում, որ միշտ այդպես լինի: Քայլում եմ ես դատարկ փողոցով: Կարծես միլիոնավոր տարիներ այնտեղ մահկանացու չի եղել, ոչ ոքի պետք չէ տեսնել այդ հրաշքը և զգալ այդ ամենը հրաշալի: Թափվում են փաթիլները մազերիս: Կարծես սպիտակել են և չեն ուզում թափվել:
Աչքս թարթեցի փողոցը լցվեց տարբեր մարդկանցով: Ծանոթներս ավելացան և հասկացա, որ միակ խոչնդոտը սառույցն էր: Այնքան հանգիստ է հիմա փողոցները: Երախաները խաղում են ձյան հետ և խառվում ձմռան հետ:

Ես հոգորականի առնետն եմ

Ես մի փոքրիկ առնետ եմ: Ապրում եմ Անգլիայում: Մոխրագույն եմ և ունեմ մի գեղեցիկ պոչիկ: Մի օր պանրի հոտ առա ու գնացի այդ ուղղությամբ: Դա մի համեստ տուն էր: Պարզվեց տան տերն էլ հոգևորական: Այնքան եմ այնտեղ գնացել եկել, որ հոգևորականն խուճապի չէր մատնվում, որ իր հետ առնետ է ապրում: Մենք միասին ընկերացանք: Մի օր հոգևորականը քնած էր: Ես մի ծխածող կրակ տեսա: Ես չէի կարողանում խոսել, մի բան անել, որ տերս իմանա: Իմ սպիտակ ատամիկները գործի դրեցի և կծեցի հոգևորականի այտը: Նա ջղայնացավ: Ես չէի կարող խոսել, բայց երբ նա տեսավ վառվող վարագույրը հասկացավ, որ տանը հրդեհ էր բռնկվել: Ես այդ ժամանակ ինձ հերոս զգացի, որ օգնել եմ ընկերոջս:

Լուվրի թանգարան

Տես այստեղ`

Առաջին ձյուն

Изображение
Այսօր առավոտյան հենց արթնացա մի արտասովոր բույր դիպփեց քթիս: Անտարբեր լինելով գնացի լվացվելու և նայեցի պատուհանից: Ինձ թվաց, թե զզվելի անձրև է, բայց, երբ տեսա այդքան շտապող ձյունը շաաաաատ ուրախացա: Շորերս հագա ու առանց նախաճաշելու վազեցի դուրս: Ֆոտոխցիկս ամբողջովին ձյուն էր, բայց ես չկանգնեցի և շատ նկարներ նկարեցի: Մեր բակի աշնանային տերևները մնացել էին, բայց ձյունը շուտով փակեց: Մազերս էլ ամբողջովին ձյունոտվել էր: Դպրոցում ինձ ընկերներս էին սպասում, միասին պատրաստվեցինք և գնացինք Մայրենիիի սենյակ: Ընկեր Արևիկին դուր էր եկել մեր ձևավորումը, բայց ընկերներս շատ լավ ու հետաքրքիր բան էին մտածել: Մանիկյուրով ու ջրով հետաքրքիր շրջանաձև նաղշեր պատրաստվեցինք և հիմա դրանք չորանում են: Շուտով ձյան փաթիլներն ավելի մեծացան և մենք մեր գործն ավարտելով շտապեցինք Անգլերենի դասին:







Այսօր`

Изображение
Սիրով նվիրում ենք ընկեր Արևիկին


Հովհանննես Թումանյանի տուն- թանգարանն ու թանգարանը

Տես այստեղ`

Моя школа

Պանթեոն

Դիտեք նյութը Սլայդ Շեր-ում

Բոլորիդ շաաաատ սիրում եմ

Հոկտեմբերի 5, ծննդյանս օրվանից 2-օր առաջ: Դա միակ տոնն է Ամանորից հետո. որ կարող եմ հիշել: Դա ուսուցիչների տոնն է: Ես նրանց բոլորին շատ եմ սիրում: Ճիշտ է բոլորը նրան չեն ճանաչում, բայց նա իմ առաջին ուսուցչուհին է: Նա է ինձ կարդալ սովորեցրել, տառեր, թվեր, գրել սովորեցնել: Դե իհարկե նա ընկ.Հասմիկն է: Գեղեցիկ, համեստ, բարի, խելացի ... Ես երբեք նրան չեմ մոռանա: Ճիշտն ասաց մեր կրտսեր դպրրոցում Անգլերենի ուսուցչուհիներն անընդհատ փոխվում էին, բայց ես նրանց շաաատ լավ եմ հիշում` Միսս Իրինան, Կարինեն, Ստելլան, Շահանեն և միսս Սիեստան: Իսկ հիմա արդեն Միսս Լիաննան է մեր ուսուցչուհին: Բոլորին էլ շաաատ եմ սիրում և ցանկանում եմ համբերություն: Ռուսերենը եղել է Աննա Կառլենովնան և նա միակն է եղել, ով 5 տարի անընդմեջ մեզ Ռուսաց լեզու է սովորեցրել: Հիմա ընկեր Վիկան է: Գեղեցիկ, բարի, խելացի.... Նրա դասերին հաճելի է նստել: Խաղեր ենք խաղում, հումորներ ենք անում և այլն:

5 դասարան եկավ նոր ուսումնական տարի` նոր սուցչուհիներ: Ընկեր Սյուզին: Նա մեր մաթեմատիկայի ուսուցչուհին է եղել: Նա մեր դասարանը ամենաշատն էր ս…

Միտք որի շուրջ սկսեցի խորհել

Գրավոր աշխատանբ. Ընտրիր առաջադրանքներից մեկը և մտքերդ շարադրիր:  Շարադրությունդ տեղադրիր քո բլոգում: Ինչո՞վ եմ նման հայրիկիս կամ մայրիկիս Միտք, որի շուրջ սկսեցի խորհել Միտք որի շուրջ սկսեցի խորհել Մի օր հարևաններով նստացծ էինք: Ամենն մեկս մի պատմություն էինք պատմում: Մայրիկս ասաց, որ մի անգամ մեքենայով Կապանից Երևան էին գալիս, որ ճանապարհի սկզբից մի ճանճ մտավ մեքենայի մեջ: Ամբողջ ճանապարհին այդ ճանճը թվռալով գալիս էր: Այդ իմնչպես էր, որ նա կարողանում էր մեքենայի մեջ թռչել, չէ, որ օդը նրանք կքշեր: Կամ ինչու այդ ճանճը մտավ մեքենայի մեջ` մի գուցե դիտավորյալ մտավ: Մայրիկիս փոքր ժամանակ այդ հարձերն էին տանջում: Այդ պատմությունը թլսելուց հետո ես էլ սկսեցի մտածել: Ինչու էր ուզում ճանճը Կապանից գնալ Երևան: Երևի նրա բարեկամներն իրեն էին սպասում, կամ նա ցանկանում էր տեսնել մայրաքաղաքը: Հնարավոր է նաև, որ ճանճը դիտավորյալ չէր մտել մեքենայի մեջ, ևրևի մայրաքաղաք հասնելուն պես մոլորվեց չիմանալով, թե ուր է ընկեր: Բոլոր ճանճելը անծանոթ, ոչ մեկի չի ճանաչում և այլն: Միայն մի հարձի պատասխան երկար մտածելուց …

Աշնան տրտմություն

Կրկինիմհոգում
Ւջավմշուշոտ, արցունքանձրևոտ
Տրտումիրիկուն.
Իմսրտումանցավ
Մահացողծաղկանցբույրըցավբերող,
Համբույրըխոնավ.
Կրկինպաղ

Քամու համբույրը

Քամու համբույրից դողաց մի տերև,
Շշուկովդիպավիրհարևանին,
Խշխշացհանկարծիմգլխիվերև
Ուտարուբերվեցհինավուրցկաղնին:

Կռացավկաղնիննորիցբարձրացավ,
Ճյուղերովդիպավուրիշմիծառի,-
Եվշշուկնայսպեսծառից-ծառանցավ,
Հասավ

Աշուն

Դալուկդաշտեր, մերկանտառ...
— Մահացողիտըխո՜ւրկյանք...
Անձրև, քամի, սևկամար...
— Սրտակտուրհեկեկանք։
Միգումշողացմիցուրտլույս.
— Օ՜, արդյոքկա՞վերադարձ.—
Մահացողիանզոր